Βελούδινη Καροτόσουπα με τζίντζερ και γιαούρτι

Αυτή η καροτόσουπα θα σας ξετρελάνει με την υπέροχη γεύση της και το σπιρτόζικο τελείωμα της που οφείλεται στο τζίντζερ.

Συστατικά:


600 γρ καρότα
1 πράσο ψιλοκομμένο
3 κρεμμυδάκια φρέσκα ψιλοκομμένα
2 μέτρια ξερά κρεμμύδια
3 πατάτες
2 κολοκυθάκια
1 λίτρο ζωμός κρέατος ή κότας
1/2 κουτ. γλυκού τζίντζερ
1/2 κούπα λάδι
1 κουτ. γλυκού μοσχοκάρυδο
1 κεσεδάκι γιαούρτι στραγγιστό


Οδηγίες:

Κόβουμε όλα τα λαχανικά μας σε μέτρια κομμάτι

Σε μία κατσαρόλα ρίχνουμε το ελαιόλαδο και σοτάρουμε
 ρίχνοντας με την σειρά το πράσο, τα ξερά

 κρεμμύδια, τα φρέσκα κρεμμυδάκια, τις πατάτες,
τα κολοκυθάκια και τα καρότα.


Τα αφήνουμε 4-5 λεπτά και μετά προσθέτουμε
τον ζωμό και βράζουμε για μισή ώρα ή μέχρι να

μαλακώσουν τα λαχανικά μας.


Κατεβάζουμε από την φωτιά για λίγο και πολτοποιούμε
με ένα ραβδομπλέντερ μέχρι να γίνει μία

κρέμα βελουτέ.


Ρίχνουμε τα μπαχαρικά και το γιαούρτ
 και ανακατεύουμε ελαφρά.


Σερβίρουμε την σούπα αχνιστή με κρουτόν
που έχουμε φτιάξει με σταρένιο ψωμί.

http://www.gourmed.gr

Φτιάξτε το Τέλειο Σνακ για το Γραφείο!

HIGHLIGHTS
Γεμίστε το σάντουιτς για το γραφείο με λαχανικά που έχουν έντονη γεύση, όπως η ρόκα, το μαρούλι τύπου romaine, το αβοκάντο, το κατσαρό λάχανο και οι πιπεριές.
Το τέλειο σάντουιτς για το γραφείο δεν χρειάζεται περισσότερες από δύο φέτες τυρί για να είναι νόστιμο.
Το ψωμί ολικής άλεσης είναι πλούσια πηγή φυτικών ινών και θα κρατάει τις λιγούρες μακριά.


5 βήματα σας χωρίζουν από το πιο χορταστικό και νόστιμο σνακ για το γραφείο! Μάθετε ποια είναι αυτά και βάλτε το τέλειο σάντουιτς στην... τσάντα σας!


Θέλετε να μάθετε ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να χάσετε τα περιττά κιλά; Η απάντηση είναι απλή και προφανής: προσέχοντας τι τρώτε! Και με αυτό, εννοούμε τις θερμίδες που προσλαμβάνετε σε καθημερινή βάση. Θέλετε, επίσης, να μάθετε πιο είναι το καλύτερο σνακ για το γραφείο; Εκείνο το μυθικό σνακ που θα βάλει φρένο στις λιγούρες σας, θα σας γεμίσει ενέργεια και θα σας κρατήσει χορτάτους μέχρι... να στρωθείτε στο οικογενειακό τραπέζι για δείπνο; Η απάντηση δεν είναι άλλη από το (λατρεμένο) σάντουιτς. Διαβάστε παρακάτω και μάθετε πώς θα φτιάξετε το τέλειο σνακ για το γραφείο και, μάλιστα, με λιγότερες από 400 θερμίδες!


Ψωμί Προσπαθήστε να διατηρείτε το άμυλο που λαμβάνετε σε χαμηλά επίπεδα ανά γεύμα,κάπου κοντά στις 160 θερμίδες. Καλό, λοιπόν, θα ήταν αν επιλέξετε ψωμί ολικής άλεσης για το σάντουιτς που θα πάρετε μαζί σας στο γραφείο καθώς η κάθε φέτα του δεν ξεπερνά τις 80 θερμίδες. Παράλληλα, αποτελεί πλούσια πηγή φυτικών ινών και θα σας κρατήσει χορτάτους για περισσότερη ώρα. Εναλλακτικά, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μια μεσαία μπαγκέτα.


Ψωμί και δίαιτα δεν πάνε μαζί; Κάνετε λάθος! Δείτε εδώ 5 ακόμα «κακές» τροφές που είναι καλές (και) στη δίαιτα!





Ολικής άλεσης, σίκαλης ή πολύσπορο; Όπως και να έχει το μαύρο ψωμί βάζει φρένο στην πείνα!


Λαχανικά Ήρθε η ώρα του αποχωρισμού για εσάς και το μαρούλιτύπου iceberg. Μπορεί να σας αρέσει η δροσιά και η τραγανή υφή που δίνει στις σαλάτες σας και τα τοστ σας ωστόσο δεν διαθέτει έντονη γεύση. Για να απολαύσετε λοιπόν, το τέλειο σάντουιτς δεν έχετε παρά να το αντικαταστήσετε με λαχανικά που έχουν πιο έντονη γεύση, όπως η ρόκα, το μαρούλι τύπου romaine, το κατσαρό λάχανο, το αβοκάντο ή οι πιπεριές. Με αυτόν τον τρόπο, επίσης, θα αποφύγετε τις περιττές θερμίδες με τις οποίες σας επιβαρύνουν οι διάφορες, απολαυστικές και πλούσιες σος (π.χ. μαγιονέζα, κέτσαπ) που βάζετε στο ψωμί σας προκειμένου να δώσετε περισσότερη γεύση στο φαγητό σας.


Η κέτσαπ μπορεί να μην έχει χώρο στο τέλειο σάντουιτς για το γραφείο, αλλά σίγουρα έχει στο σπίτι σας. Πατήστε εδώ για να μάθετε γιατί.





Πιο νόστιμο σάντουιτς σήμερα κιόλας: πολτοποιήστε λίγο βασιλικό ή αβοκάντο με πιπεριές και ψήστε στο γκριλ τα λαχανικά σας.


Αλλαντικά Εδώ θα χρειαστεί να ακολουθήσετε τη μέθοδο των τριών-κι όχι δεν εννοούμε να το ρίξετε στις μαθηματικές πράξεις για να φτιάξετε το καθημερινό σνακ σας. Για να καταλάβετε τι εννοούμε, θα σας δώσουμε ένα παράδειγμα: όσο και να το λατρεύουμε, το μπέικον διαθέτει πολλές θερμίδες (περίπου 30 ανά φέτα), οπότε καλό είναι να μην βάζετε παραπάνω από 3 φέτες στο σάντουιτς σας. Το ίδιο φυσικά ισχύει για όλα τα αγαπημένα σας αλλαντικά: από τη γαλοπούλα και το ζαμπόν μέχρι το λουκάνικο και το σαλάμι.


Τυρί Για να πείτε «τυρί» χωρίς ενοχές, θα χρειαστεί να αντιγράψετε τους Νορβηγούς. Για ποιο λόγο; Οι τελευταίοι ανακάλυψαν το ειδικό εξάρτημα που τεμαχίζει το τυρί σε φέτες. Ζητήστε λοιπόν από τον υπάλληλο του σούπερ μάρκετ, να τεμαχίσει το τυρί σας σε λεπτές φέτες ώστε να περιέχουν λιγότερες θερμίδες. Επιπλέον, μην το ρίξετε στην υπερβολή: κι εμείς αγαπήσαμε το τυρί αλλά είναι γεγονός ότι το τέλειο σάντουιτς δεν χρειάζεται περισσότερες από δύο φέτες για να είναι νόστιμο.





Όλα τα τυριά χωράνε... στο τέλειο σνακ για το γραφείο-φτάνει να αρκεστείτε σε μια λογική ποσότητα.


Καρυκεύματα Βάλτε πιπέρι... όχι στο στόμα, αλλά στο σάντουιτς που θα φτιάξετε για το γραφείο σας. Το υπέροχο αυτό μπαχαρικό -ειδικά αν είναι φρεσκοτριμμένο- θα δώσει ξεχωριστή γεύση και υπέροχη μυρωδιά στο σάντουιτς σας!


Πατήστε εδώ για να κάνετε τη ζωή σας πιο όμορφη, πιο συναρπαστική και πιο εύκολη με τα άρθρα που θα διαβάσετε στην Κατηγορία Plus.

http://spirossoulis.com

Eπιτραπέζιο σταφύλι:Το φρούτο της μακροζωίας

Eπιτραπέζιο σταφύλι:Το φρούτο της μακροζωίας

Posted in Θάμνοι & Δένδρα

του Ηλία Κάνταρου

Το επιτραπέζιο σταφύλι είναι από τις πολυτιμότερες καλλιέργειες στην ανθρώπινη ιστορία.

Γνωστά και ως «φρούτα της μακροζωίας», τα σταφύλια ανάλογα με τη χρήση τους προορίζονται για νωπή κατανάλωση (επιτραπέζια), για αποξήρανση ή για οινοποίηση. Τα επιτραπέζια σταφύλια τα βρίσκουμε σε αφθονία από τον Ιούνιο έως και τον Οκτώβριο. Οσο για τις ποικιλίες που συναντάμε, αυτές είναι πολλές: με κουκούτσια ή χωρίς, κόκκινα ή λευκά, τραγανά ή μαλακά.


Με προϊστορία εκατομμυρίων χρόνων, δεν έχει εξακριβωθεί το πότε ακριβώς καλλιεργήθηκαν τα πρώτα σταφύλια, αλλά από ευρήματα γνωρίζουμε ότι η καλλιέργειά τους άρχισε περίπου το 5000 π.Χ. στη Μεσοποταμία. Εκεί γεννήθηκε και το είδος του αμπελιού που γνωρίζουμε σήμερα, η Vitis vinifera, ενώ στην Ελλάδα εικάζεται ότι πρωτοεμφανίστηκε περίπου το 1700 π.Χ.

Το αμπέλι είναι ένα πολυετές φυτό της τάξης των Ραμνωδών και της οικογένειας των Αμπελιδών, που καλλιεργείται σε εύκρατες περιοχές για τον καρπό του, το σταφύλι. Λόγω της μεγάλης γεωγραφικής του εξάπλωσης, έχουν δημιουργηθεί χιλιάδες ποικιλίες καθώς και αρκετές παραλλαγές τους, ανάλογα με την περιοχή καλλιέργειας.


Επιτραπέζια σταφύλια

Οι κυριότερες ποικιλίες αυτού του είδους που καλλιεργούνται σήμερα στη χώρα μας είναι οι εξής:

• Cardinal: Πρώιμη έγχρωμη ποικιλία με κουκούτσι. Ωριμάζει από τα μέσα Ιουλίου μέχρι τα μέσα Αυγούστου.

Victoria: Πρώιμη λευκή ποικιλία με κουκούτσι, που ωριμάζει από τα τέλη Ιουλίου μέχρι τα τέλη Αυγούστου. Καλλιεργείται στη βόρεια Ελλάδα και τη Θεσσαλία.

• Ροζακί: Λευκή ποικιλία με κουκούτσι, ωριμάζει από το δεύτερο δεκαήμερο του Αυγούστου μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου.

• Σουλτανίνα: Λευκή ποικιλία χωρίς κουκούτσι, που ωριμάζει από τα μέσα Αυγούστου μέχρι τα μέσα Νοεμβρίου. Τη βρίσκουμε κυρίως στην Κρήτη και την Πελοπόννησο.

• Μοσχάτο Αμβούργου: Εγχρωμη ποικιλία με κουκούτσι, που ωριμάζει από το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου. Συναντάται κυρίως στη βόρεια Ελλάδα και τη Θεσσαλία.

• Ribier: Εγχρωμη ποικιλία με κουκούτσι, που ωριμάζει το Σεπτέμβριο, καλλιεργείται κυρίως στη βόρεια Ελλάδα και τη Θεσσαλία.

• Italia: Λευκή ποικιλία με κουκούτσι, ωριμάζει από τα μέσα Σεπτεμβρίου μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου.

• Φράουλα: Οψιμη έγχρωμη ποικιλία με κουκούτσι. Ωριμάζει από το τελευταίο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου.

• Σιδερίτης: Οψιμη έγχρωμη ποικιλία με κουκούτσι που συναντάται κυρίως στην Πελοπόννησο. Ωριμάζει από τις αρχές Οκτωβρίου μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου.


Επιλέγουμε βιολογικά

Στην καλλιέργεια του σταφυλιού που προορίζεται για νωπή κατανάλωση, χρησιμοποιούνται αρκετά φυτοφάρμακα και σε κάποιες ποικιλίες και φυτορμόνες. Γι' αυτό, καλό είναι ο καταναλωτής να επιλέγει τα σταφύλια όχι από το μέγεθός τους, αλλά από τον τρόπο καλλιέργειας.

Τα βιολογικά σταφύλια μπορεί να έχουν ρώγες μικρότερες, ωστόσο είναι απαλλαγμένα από υπολείμματα φυτοφαρμάκων. Η περιεκτικότητά τους, δε, σε θρεπτικά συστατικά ανά μονάδα βάρους είναι σαφώς υψηλότερη από τα συμβατικά - λόγω της μικρότερης ποσότητας νερού που περιέχουν. Αν πάλι δεν βρίσκουμε βιολογικά, η επόμενη επιλογή μας είναι τα σταφύλια ολοκληρωμένης διαχείρισης, το σύστημα παραγωγής των οποίων ελέγχεται και πιστοποιείται ως προς την ορθή χρήση των φυτοφαρμάκων. Τα σταφύλια στο οικιακό ψυγείο, εφόσον είναι φρεσκοκομμένα, διατηρούνται και πέραν της εβδομάδας, ιδιαίτερα όταν είναι απαλλαγμένα από ρώγες προσβεβλημένες από έντομα και μύκητες. Για να ωφεληθούμε μάλιστα στο έπακρον από τις θρεπτικές τους ουσίες, τα καταναλώνουμε όσο πιο φρέσκα γίνεται. Γι' αυτόν το λόγο, όταν τα επιλέγουμε, πρέπει να προσέχουμε το κοτσάνι τους να είναι πράσινο και σκληρό.


Αντιοξειδωτική δράση

Τα σταφύλια περιέχουν σημαντικές ποσότητες σακχάρων (γλυκόζη, φρουκτόζη και λίγη σακχαρόζη), πολύ νερό (περίπου 80%), ελεύθερα οργανικά οξέα (τρυγικό και μηλικό οξύ), λίγο νάτριο, φώσφορο, κάλιο και μικρές ποσότητες βιταμίνης C.

Εξ ου και οι αποτοξινωτικές, αντιοξειδωτικές, διουρητικές και αντιρρευματικές ιδιότητές τους. Επιπλέον, βοηθούν στην ορθή λειτουργία του πεπτικού συστήματος. Οσο για τις θερμίδες τους, ποικίλλουν ανάλογα με την ποικιλία και το βαθμό ωρίμασης, αλλά συνήθως κυμαίνονται στις 70 kcal ανά 100 γρ.


Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο ΟΙΚΟ της Καθημερινής - Σεπτέμβριο 2011


http://realfarm.gr/th

Λαζάνια με ψητά κολοκυθάκια

Γίνονται λαζάνια χωρίς... ζυμαρικά; Κι όμως ναι! Στη θέση τους, βάζουμε κολοκυθάκια και χαρίζουμε στο πιάτο μας μοναδική υφή και γεύση!






Υλικά για 10 μερίδες


500 g λουκάνικα γαλοπούλας


500 g κατεψυγμένος αρακάς


6 φλ. έτοιμη κόκκινη σάλτσα


1 1/4 κιλό κολοκύθια κομμένα


3 μεγάλα αβγά


1 φλ. ψιλοκομμένος μαϊντανός


2 κ.γ. ελαιόλαδο


1 φλ. ρικότα


1/3 φλ. τριμμένη παρμεζάνα


Λίγη μοτσαρέλα κομμένη σε ροδέλες


Εκτέλεση:

1. Ρίχνεις το λάδι σε ένα μεγάλο αντικολλητικό τηγάνι και το ζεσταίνεις σε μέτρια προς δυνατή φωτιά. Προσθέτεις τα λουκάνικα γαλοπούλας και τα σοτάρεις μέχρι να χάσουν το ροζ χρώμα τους, για περίπου 6 λεπτά. Βάζεις 4 φλ. κόκκινης σάλτσας κι ανακατεύεις καλά. Σιγοβράζεις το μείγμα μέχρι να πήξει, για 10 λεπτά.


2. Ζεσταίνεις το γκριλ. Σκεπάζεις 2 μεγάλα ταψιά με αλουμινόχαρτο και τα καλύπτεις με λίγο λάδι. Κόβεις τα κολοκύθια σε φέτες κατά μήκος. Τοποθετείς τις φέτες σε μια στρώση και τις ψεκάζεις με λίγο cooking spray. Ψήνεις τα κολοκυθάκια στο γκριλ (τοποθέτησέ τα περίπου 20 εκ. από τη φωτιά) για 5 λεπτά μέχρι να ροδίσουν. Τα γυρίζεις και τα ψήνεις για άλλα 3 λεπτά. Έπειτα, τα μεταφέρεις σε ένα πιάτο.


3. Βάζεις τον αρακά, τα αβγά, το μαϊντανό και τα τυριά στο μίξερ και τα χτυπάς μέχρι να γίνουν ένα ομοιόμορφο μείγμα. Ρίχνεις λίγο αλάτι και πιπέρι.


4. Προθερμαίνεις το φούρνο στους 180° C και καλύπτεις ένα πυρέξ με cooking spray. Απλώνεις με ένα κουτάλι το 1/4 της σάλτσας στον πάτο του πυρέξ και βάζεις από πάνω περίπου το 1/4 από τα κολοκυθάκια. Τοποθετείς το 1/3 του μείγματος του αρακά από πάνω. Επαναλαμβάνεις αυτήν τη διαδικασία άλλες δύο φορές. Στο τέλος, βάζεις άλλη μία στρώση κολοκυθάκια και σάλτσα και από πάνω τοποθετείς τη μοτσαρέλα. Καλύπτεις το ταψί με αλουμινόχαρτο και ψήνεις για 25 λεπτά. Μετά ξεσκεπάζεις και ψήνεις μέχρι να ροδίσει για άλλα 10 λεπτά. Τα αφήνεις να κρυώσουν για 20 λεπτά πριν τα σερβίρεις. Ζεσταίνεις τα υπόλοιπα 2 φλ. σάλτσας και σερβίρεις.


Tip: Τα κολοκυθάκια είναι το καλύτερο υποκατάστατο για τα ζυμαρικά, μειώνοντας τους υδατάνθρακες έως και 39% ανά μερίδα!


Πηγή: www.ambitiouskitchen.com

http://www.allyou.gr/living/mageiriki/11204-lazania-me-psita-kolokythakia

Ο τρύγος κάποτε...

Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015.






Καμπανία, 1952. Σε μια ρώγα από σταφύλι έπεσαν όλες οι μνήμες...

Ο τρύγος κάποτε ήταν πόλεμος σε όποια οινοπαραγωγική ζώνη του πλανήτη αυτού κι αν μαζευόταν το σταφύλι. Όσο πιο παλιά μάλιστα, τόσο πιο πόλεμος. Πόλεμος με την κούραση και με τον καιρό. Αγώνας αντοχής με σκισμένα χέρια, πονεμένα σώματα και γυρτούς από το κουβάλημα ώμους. Κι αγώνας ταχύτητας με τη βροχή, το χαλάζι, τα πρώτα κρύα - μια συλλογική υπερπροσπάθεια που απαιτούσε τη συνεισφορά ολόκληρου του χωριού για να μπορέσει να μαζευτεί κι η τελευταία ρώγα πριν γυρίσει ο καιρός.

Ο τρύγος κάποτε ήταν γιορτή. Όσο πιο παλιά, τόσο πιο γιορτή. Ένα μεγάλο αγροτικό πανηγύρι, από όλο το χωριό για όλο το χωριό, μια ανάσα ανάμεσα στις βαριές γεωργικές δουλειές, μια αφορμή για μουσική, χορό και μεθυσμένους έρωτες, πριν μπει για τα καλά ο χειμώνας. Η λαϊκή απάντηση με άφθονο κρασί και ντόπιους οργανοπαίχτες στην αλλαγή της φύσης, ένα πανηγυριώτικο αντίο στο καλοκαίρι, που πέρασε και άφησε καλή σοδειά και μνήμες:«Φύγανε, φύγανε, ο Ιούλιος με το φωτεινό πουκάμισο και ο Αύγουστος ο πέτρινος με τα μικρά του ανώμαλα σκαλιά», που θα έλεγε κι ο ποιητής. Μα ο αποχαιρετισμός είναι που θέλει το γλέντι.

Φύγανε, φύγανε…όχι μόνο ο Ιούλιος κι ο Αύγουστος, αλλά κι εκείνοι οι καιροί. Σήμερα τα μηχανικά μέσα δημιουργούν άλλο τοπίο, τα καλαμωτά τρυγοκόφινα έχουν δώσει τη θέση τους σε πλαστικούς, πρακτικούς κάδους και τα «πατητήρια» απαντώνται συνήθως ως ατραξιόν στα κατά τόπους λαογραφικά μουσεία ή σαν παροπλισμένες αποδείξεις ιστορικότητας στα παρασκήνια των σύγχρονων οινοποιείων. Ελάχιστα πράγματα θυμίζουν πια τη θρυλική τριλογία «θέρος, τρύγος, πόλεμος». Ανάμεσά τους κι οι φωτογραφίες αυτές, που τις λυπήθηκε ο χρόνος και δεν τις χάλασε.




Χιλή, 1910. Ξυπόλυτοι, βρόμικοι και τόσο μα τόσο ευτυχισμένοι οι δυο μικροί (κολλητοί ή αδέρφια άραγε:), επιδεικνύουν με καμάρι το κοφίνι τους και τα ζουμερά τσαμπιά τους έναν αιώνα μετά.














Πορτογαλία, 1951. «Κι ήτανε ο πόλεμος γιορτή...», κάθε που τέλειωνε ο τρύγος για το νέο porto και έφευγαν τα εργαλεία της δουλειάς και έρχονταν τα όργανα, οι μουσικές κι η νύχτα.














Πορτογαλία, 1951. Όχι, δεν είναι σκηνή από την «Κυρά μας, τη μαμή». Ο Ορέστης Μακρής, εμ…συγγνώμη, ο κύριος με την τραγιάσκα αριστερά χαράσσει το κλαρί που κρατάει στα χέρια του, ώστε να ξέρει πόσα κοφίνια πέρασαν για την αποθήκη.










Ισπανία 1954. «Οι άντρες σχολάν’ απ’ τη δουλειά και το βαρύ καημό τους να θάψουν κατεβαίνουνε στο υπόγειο καπηλειό»… Στη Jerez de la Frontera, την πρωτεύουσα του σέρι, τότε που οι εργάτες το βραδάκι μετά τον τρύγο μαζεύονταν να τα πουν και να τα πιουν - σα στιχάκι του Τάσου Λειβαδίτη.

ΠΗΓΗ: I COOK GREEK T.16 • PHOTOS: Hulton-Deutsch Collection/CORBIS/Apeiron, φωτογραφία τίτλου Henri Cartier-Bresson

Στα φακοχώραφα της Εγκλουβής

Σ
Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2015. Χριστίνα Τσαμουρά






Στα ορεινά της Λευκάδας, στα 730 μέτρα, χτισμένη πάνω σε λοφάκια, βρίσκεται η Εγκλουβή. Ένα μικρό, παραδοσιακό χωριό που η κοινωνική, πολιτιστική, οικονομική του ζωή του περιστρέφεται γύρω από τη φακή. Η ιστορία της είναι η ιστορία του και οι εχθροί της εχθροί του.


Η φακή της Εγκλουβής έχει τη φήμη της καλύτερης φακής στην Ελλάδα. Η ποσότητά της είναι ελάχιστη, όση αντέχει η γη της και τα χέρια των λιγοστών κατοίκων της. Πωλείται στη διπλάσια τιμή από τα υπόλοιπες, αλλά και να έχεις λεφτά δε σημαίνει ότι θα τη γευτείς κιόλας. Οι σοδειές της προπωλούνται πριν μαζευτούν και μόνο αν βάλεις …μέσον ή έχεις παραγγείλει εκεί γύρω στις αρχές του καλοκαιριού θα ’χεις τον επόμενο χειμώνα.


Απ’ τα μισά του μήνα Μάρτη... Στην Εγκλουβή οι εποχές έρχονται αργά. Μέσα Μάρτη τίποτα δε θυμίζει ακόμη άνοιξη. Όσοι πρόλαβαν έσπειραν την πρώιμη φακή το Γενάρη –τρεις-τέσσερις μέρες όλες κι όλες, όσες κράτησαν οι Αλκυονίδες. Την έσπειραν με τα «παγανά» και την άφησαν να «κοιμηθεί» κάτω από το χιόνι, να έρθει η άνοιξη με το καλό να βγουν να τη «βοτανίσουν» (να την καθαρίσουν δηλαδή με το χέρι από τα απειλητικά ζιζάνια). Οι υπόλοιποι περιμένουν να τραβηχτεί επιτέλους η ομίχλη, να βγει λίγος ήλιος, να στεγνώσουν τα χωράφια, που είναι άσπαρτα και γεμάτα νερό από το χιόνι. Μόνο τότε θα μπορέσουν να σπείρουν οι ογδόντα-εκατό κάτοικοι της Εγκλουβής το πολύτιμο όσπριό τους, τη φακή τους, βιολογικό προϊόν όχι από …άποψη, αλλά γιατί δε θα μπορούσε να είναι τίποτε άλλο. Τα φακοχώραφα απλώνονται στο οροπέδιο Βουνί, καμιά διακοσαριά μέτρα ψηλότερα από το χωριό. Ανάμεσά τους, σε υψόμετρο 1.000 μέτρων, ορθώνεται ένας πανάρχαιος, μοναδικός στον κόσμο, οικισμός «ο οικισμός των βόλτων». Αμέτρητα μικρά, λιθόκτιστα θολωτά καλύβια, σε σχήμα παραδοσιακού πετρόφουρνου, με διαστάσεις όμως ικανές να φιλοξενήσουν στο εσωτερικό τους ανθρώπους. Αυτές οι ιδιότυπες θερινές αγροτικές καλύβες με τους χοντρούς λιθότοιχους και το περίεργο σχήμα, που απαντιούνται αποκλειστικά σ' αυτό τον τόπο, φιλοξενούσαν στο εσωτερικό τους ένα μικρό νοικοκυριό. Στο βόλτο φυλασσόταν κάποτε η σοδειά της φακής μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία συγκομιδής ή προστατεύονταν τα ζωντανά. Οι άνθρωποι κοιμούνταν έξω. Σήμερα σώζονται περισσότεροι από 150 βόλτοι στην περιοχή και χρησιμοποιούνται σπάνια πια μόνο για τα πρόβατα.




Μόνο υπομονή και τρυφερότητα. Η βλάστηση αραιή, το τοπίο τραχύ και άγριο. Εκεί ανάμεσα στα παλιοκαιρισμένα κτίσματα και τα αλώνια, θα βγουν οι ντόπιοι, με τις πρώτες λιακάδες κι αφού στεγνώσει καλά το χωράφι θα σπείρουν τη φακή που φυλάξανε στο τσουβάλι από τον Αύγουστο. Αυτή η φακή, του Μάρτη, έχει 3 μήνες μπροστά της να καρπίσει. Στο μεταξύ, η πρώιμη, που κοιμόταν κάτω από το χιόνι, αν δεν την «έκοψε» ο πάγος και δεν την «έπνιξε» η βροχή, τώρα ξεμυτίζει. Τα τρυφερά φυλλαράκια θα πρασινίζουν μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερο την επιφάνεια των χωραφιών…επιτέλους άνοιξη. Την άλλη, την «όψιμη» φακή, θα τη βοτανίσουν στα μισά του Μάη. Το βοτάνισμα είναι αμιγώς γυναικεία υπόθεση. Σα μάνες σκύβουν οι Εγκλουβισάνες πάνω απ’ τη φακή, φέρνοντας βόλτα το χωράφι σπιθαμή προς σπιθαμή, και την καθαρίζουν απ’ τα ζιζάνια. Τα φυτοφάρμακα και τα ζιζανιοκτόνα, εδώ δεν έχουν καμία τύχη. Όλη η Εγκλουβή γνωρίζει πως το μόνο που θέλει η φακή είναι κόπο, υπομονή και τρυφερότητα. Αυτές οι γυναίκες είναι ένα με τη γη, με τον καρπό της, με τη φύση. Κι αν κανείς αναρωτιέται γιατί η φακή τους είναι πανάκριβη, η απάντηση είναι απλή: γιατί είναι η μονάκριβή τους κόρη.


Απ’ το σύγνεφο του Μάη… «Ο γεωργός κρέμεται από το σύγνεφο του Μάη», λένε οι χωριανοί. Αν έχει λιοβόρια και σταματήσουν τις βροχές στο Αγρίνιο και την Πρέβεζα, πάει η φακή… Αν όλα πάνε καλά η συγκομιδή θ’ αρχίσει στα μισά του Ιουνίου. Θα γίνει με τα χέρια, η φακή δε θα κοπεί, θα ξεριζωθεί με τα δυο χέρια, βαθιά, απ’ τη ρίζα της. Στα γρήγορα θα πρέπει να φύγει για το αλώνι, αλλιώς ξεραίνεται και χάνεται ο μισός καρπός στο δρόμο. Το ξερίζωμα όμως δίνει στη φακή της Εγκλουβής το πλεονέκτημα να ωριμάζει δυο τρεις μέρες και κομμένη χωρίς να ξεραίνεται, αφού ρουφά όλα τα υγρά από τη ρίζα και συνεχίζει να μεστώνει όμορφα. Στο αλώνι πρώτα θα απλωθεί στον ήλιο και στη συνέχεια θα ανεμιστεί. Φτυαριές φτυαριές θα πετούν τη φακή ψηλά και με τη βοήθεια του ανέμου θα ξεχωρίζουν το βαρύ καρπό από το ελαφρύ άχυρο. Οι παλιοί θυμούνται ότι κάποτε όσοι έμεναν πίσω ανέμιζαν τη φακή ακόμη και μες στην άγρια νύχτα, αν έκανε να φυσήξει καλός άνεμος – με μόνο φως το φεγγαρόφωτο ή την αστροφεγγιά. Στη συνέχεια η φακή κοσκινίζεται σε μεγάλα κόσκινα. Δυο ανθρώπους θέλουν τα κόσκινα αυτά να τα κρατούν ο ένας από τη μια κι ο άλλος από την άλλη…


Κι όμως, δεν είναι ΠΟΠ. Παρότι η καλλιέργεια αυτής της εξαιρετικής φακής γίνεται με παραδοσιακές μεθόδους, παρότι η γεύση της είναι προϊόν αποκλειστικά των λευκαδίτικων χωμάτων της συγκεκριμένης περιοχής που έχουν υψηλή ποσότητα σε κάλιο και δίνουν μια φακή μοναδική και ποιοτικά άριστη, για κάποιο -καθόλου προφανή- λόγο δεν έχει χαρακτηριστεί ΠΟΠ. Η παραγωγή δεν προστατεύεται και οι κάτοικοι δεν παίρνουν τις σχετικές επιδοτήσεις. Οι παλιοί δεν αντέχουν, οι νέοι είναι μετρημένοι στα δάχτυλα, οι συνθήκες καλλιέργειας ιδιαίτερα δύσκολες…Υπ’ αυτές τις συνθήκες το ενδεχόμενο κάποιο Μάρτη τα χωράφια να μείνουν άσπαρτα και κάποια άνοιξη τα πράσινα φυλλαράκια της πρώιμης φακής να μην ξαναφανούν φαντάζει πέρα για πέρα πιθανό. Και μόνο οι πέτρινοι βόλτοι θα μένουν διάσπαρτοι στο τραχύ τοπίο να θυμίζουν ότι κάποτε από εκεί πέρασαν κάτι άνθρωποι, που τα έβαλαν για αιώνες με τους εχθρούς της φακής, αλλά τελικά έχασαν.


Η τοπική συνταγή. Η Ελεονώρα Φιώρου, Λευκαδίτισσα κι η ίδια, στο λεύκωμά της «Εγκλουβή Λευκάδας -Ένα χωριό, μια ιστορία» δίνει την αυθεντική συνταγή για τις φακές, όπως τις μαγειρεύουν οι ντόπιες νοικοκυρές: «Βάζουμε τη φακή να βράσει στην κατσαρόλα με λίγο κρύο νερό. Μόλις «κυλήσει», δηλαδή μόλις βράσει δυο τρεις φορές, ρίχνουμε λίγο κρύο νερό για να «κάτσει» και τη σουρώνουμε. Ξαναβάζουμε τη φακή στην κατσαρόλα με λίγο κρύο νερό –μέχρι να σκεπαστεί. Ρίχνουμε και 3-4 σκελίδες σκόρδου. Την ανακατεύουμε μόνο με ξύλινη κουτάλα. Αφού βράσει και έχει πιει το νερό της τη «γιαχνίζουμε», προσθέτουμε δηλαδή ντόπιο λάδι και χοντρό αλάτι και την τσιγαρίζουμε, ενώ παράλληλα την τρίβουμε με την κουτάλα στο πλάι της κατσαρόλας. «Γιαχνίζουμε» για 10-15 λεπτά σε πολύ σιγανή φωτιά, ανακατεύοντας διαρκώς για να μην πιάσει. Ύστερα ρίχνουμε σιγά σιγά όσο νερό θέλουμε και ξαναφήνουμε τη φακή να βράσει. Δέκα λεπτά πριν τελειώσει το βράσιμό της, προσθέτουμε ένα ματσάκι ρίγανη, που το αφαιρούμε όταν την κατεβάσουμε από τη φωτιά, για να μην πικρίσει το φαγητό. Όταν κρυώσει η φακή «κόβεται σαν κρέμα με το μαχαίρι».


Info
Πού θα μάθουμε περισσότερα:
Στο βιβλίο-λεύκωμα της Ελεονώρας Φιώρου «Εγκλουβή Λευκάδας-Ένα χωριό, μια ιστορία»,Αθήνα 2006
Στο ντοκιμαντέρ της ίδιας «Το οροπέδιο της Εγκλουβής» που επιλέχτηκε ανάμεσα στις καλύτερες ελληνικές ταινίες και πήρε μέρος στο 11ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης - Εικόνες του 21ου Αιώνα (Μάρτιος 2009).

Tags: Εγκλουβή, Λευκάδα, όσπρια, παράδοση, φακές

http://www.icookgreek.com/

Λικέρ σταφύλι

Υλικά

750 γρ. ρώγες από σταφύλι κατά προτίμηση ροζακί
750 ml τσίπουρο
1 κιλό ζάχαρη
750 ml νερό

Εκτέλεση


Με ένα κοφτερό μαχαιράκι αφαιρείτε τις φλούδες από τα σταφύλια. Τις ρίχνετε σε βάζο μαζί με το τσίπουρο, τα κλείνετε και τα αφήνετε για 1 μήνα περίπου.


Όταν περάσει ο καιρός, φτιάχνετε ένα σιρόπι, βράζοντας το νερό με τη ζάχαρη και ανακατεύοντας μέχρι να δέσουν μεταξύ τους τα υλικά. Αφήνετε το σιρόπι να κρυώσει.


Φιλτράρετε το τσίπουρο με σουρωτήρι και απομακρύνετε τις φλούδες. Ανακατεύετε το φιλτραρισμένο τσίπουρο με το κρύο σιρόπι. Το βάζετε σε μπουκάλι και είναι έτοιμο

 http://www.icookgreek.com/